Mijn visie op herstel
Mijn visie op herstel
Nu ik deze website begin, wil ik graag mijn visie op herstel toelichten.
Herstel is voor mij niet alleen iets waar ik professioneel mee bezig ben, maar ook iets wat mij persoonlijk echt diep bezighoudt. Ik heb zelf een herstelperiode achter de rug, en ik ben heel blij met wat ik daarin allemaal heb mogen leren. Daarnaast ben ik op de herstelacademie actief als onderzoeker en faciliteer ik er ook een gespreksgroep. Daardoor weet ik er niet alleen iets vanaf omdat ik er zelf veel over nadenk, maar ook omdat ik er echt onderzoek naar doe, zowel kwalitatief als kwantitatief, er met anderen over praat, en betrokken ben bij het herstel van anderen.
Herstel komt ook van binnenuit
Wat mij fascineert, is dat herstel volgens mij niet alleen iets is wat van buitenaf op gang wordt gebracht. Natuurlijk kunnen veiligheid, steun, goede hulp en menselijke ontmoeting enorm belangrijk zijn. Dat wil ik zeker niet bagatelliseren. Maar daarnaast geloof ik dat mensen ook van binnenuit sterke drijfveren hebben om te herstellen. Dat er innerlijke herstelprocessen bestaan. Dat er in mensen iets zit dat niet alleen wil overleven, maar ook wil helen, wil verbinden, wil integreren.
Dat is voor mij een belangrijk uitgangspunt. Als mensen herstellen, dan is dat volgens mij niet alleen omdat iemand hen iets heeft geleerd, of omdat er eindelijk een juiste interventie is toegepast. Het is ook omdat er van binnen iets in beweging komt. Iets eigens. Iets dat reageert op ruimte, veiligheid, erkenning en waarheid. Alsof een mens, wanneer daar voldoende gelegenheid voor ontstaat, niet alleen probeert ellende te overleven, maar ook van nature de neiging heeft om weer meer heel te worden.
Juist dat wil ik beter begrijpen.
Het is eigenlijk mijn missie om die processen meer in kaart te brengen. Wat houdt herstel eigenlijk in? Op wat voor manieren zorgen mensen ervoor dat ze herstellen? Welke bewegingen komen vanzelf op gang wanneer daar ruimte voor ontstaat? En wat zegt dat misschien wel over de menselijke persoonlijkheid?
Herstelmechanismen en integratie
Ik denk dat we als mens niet alleen afweermechanismen hebben, maar ook herstelmechanismen. Of misschien noem ik ze liever integratiemechanismen. Processen die maken dat we niet alleen proberen pijn buiten de deur te houden, maar op een later moment ook weer stukje bij beetje kunnen toelaten wat eerder nog te veel was. Processen die helpen om weer contact te maken met onze gevoelens, onze ervaringen, onze werkelijkheid, onze behoeftes, onze kracht en onze kwetsbaarheid.
Dat zijn de processen waar ik me de komende tijd in wil verdiepen.
Waar deze website over zal gaan
Op deze website wil ik schrijven over herstel op verschillende niveaus. Over wat ik zie in mezelf, in anderen, in onderzoek en in de praktijk. Over innerlijke processen die vaak subtiel zijn, maar daarom niet minder belangrijk. Over wat mensen helpt om weer in contact te komen met zichzelf. Over hoe herstel er van binnen uit kan zien, niet alleen van buitenaf.
Ik wil daarbij theorie en praktijk met elkaar verbinden. Dus niet alleen abstracte ideeën, maar ook echte voorbeelden, observaties, ervaringen en taal voor dingen die mensen vaak wel voelen, maar nog niet altijd goed kunnen benoemen. Soms zal ik daarbij bestaande termen gebruiken uit de literatuur, en soms ook woorden kiezen die ik zelf bedenk omdat ik iets probeer te vangen wat voor mijn gevoel nog niet helemaal goed beschreven is. Dat laatste vind ik ook gewoon leuk. Soms helpt een nieuw woord om iets zichtbaar te maken wat anders net buiten beeld blijft.
Wat ik in ieder geval wil laten zien, is dat herstel voor mij niet alleen gaat over symptoomvermindering of weer kunnen functioneren. Natuurlijk kunnen dat belangrijke onderdelen zijn. Maar herstel gaat voor mij ook over iets anders. Over weer dichter bij jezelf komen. Over weer voelen waar je staat. Over meer samenhang ervaren van binnen. Over opnieuw leren leven vanuit contact, in plaats van alleen vanuit overleving.
Misschien is dat ook waarom dit onderwerp mij zo raakt. Omdat herstel voor mij niet iets is dat je simpelweg ondergaat, maar ook iets waarin een mens zelf voortdurend meebeweegt. Soms zichtbaar, soms bijna onzichtbaar. Soms doelgericht, soms heel intuïtief. En juist in die innerlijke beweging zit volgens mij veel wijsheid.
Met deze website wil ik daar woorden aan geven.
Niet omdat ik denk dat ik herstel helemaal kan verklaren. Integendeel. Juist omdat ik het een rijk, gelaagd en diep menselijk proces vind. Maar wel omdat ik geloof dat het helpt als we beter leren zien wat er van binnen gebeurt. Welke processen mensen dragen. Welke bewegingen hen helpen. Welke vormen van integratie mogelijk worden wanneer er genoeg veiligheid ontstaat.
Dat is de richting waarin ik hier wil schrijven.
Over herstel als iets dat niet alleen van buitenaf wordt ondersteund, maar ook van binnenuit op gang komt. Over de innerlijke processen die mensen helpen om weer meer zichzelf te worden. En over mijn poging om die processen beter te begrijpen, te beschrijven en zichtbaar te maken.
